حُسنِ حَسَن
 
  خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

   
اردیبهشت 1403
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



این وبلاگ بمنظور معرفی شاخه ای از ابعاد وجودی امام حسن مجتبی (ع) به فعالیت مشغول شده است.




آمار

  • امروز: 583
  • دیروز: 482
  • 7 روز قبل: 1842
  • 1 ماه قبل: 9843
  • کل بازدیدها: 2389323





  • رتبه







    کاربران آنلاین

  • گلپونه
  • زفاک
  • امیرِعباس(حسین علیه السلام)


  •   پیام مرحوم علامه حسن زاده آملی به تمام حاضران در فضای مجازی   ...

     

    این روزها نصیحت‌های مرحوم علامه حسن‌زاده آملی به‌وفور در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان موبایلی به چشم می‌آید و به گوش می‌خورد. برخی نصایح این علامه بزرگوار در ارتباط با استفاده از شبکه‌های اجتماعی و افراد عضو در این شبکه‌ها به‌شرح زیر است:

    1 - حق را با یاد کردن و تکرار کردنش زنده کنید.

    2 - باطل را با ترک کردنش نابود کنید.

    3 - از تصاویر حرام و غیرشرعی پرهیز کنید.

    4 - از بحث‌های بیهوده بپرهیزید.

    5 - از جوک‌هایی که دین و عبادات و مقدسات و اشخاص و ملت‌ها و قومیت‌ها را مسخره می‌کند، بپرهیزید.

    6- مصدر نقل شایعات نباشید و قبل از نقل و انتشار هر حدیث یا روایت یا داستان و خبری از صحت آن مطمئن شوید.

    7- بگذارید آن کلامی که می‌فرستید به‌نفع شما گواهی دهد نه علیه‌تان.

    8- خودتان را کلید خیر و قفل شر قرار دهید.

    9- هر متنی و پیامی که می‌فرستید به‌منزله تأیید و با امضای شماست. نگو که به من رسیده و کپی کرده‌ام.

    10- تمام سعی خودتان را برای استفاده بهینه از این تکنولوژی به کار بگیرید و از آن برای دعوت الی اللّه و امر به معروف و نهی از منکر و آموزش مسائل دینی و فرهنگی و علمی و آموزشی استفاده کنید یعنی به‌عنوان یک اصلاحگر به‌تمام معنا، و نیت خودتان را درست و خالصانه کنید.

    11- برای بیان حق مجاملات و رودربایستی را کنار بگذارید٬ دین و حق بر هر چیز مقدم و شایسته‌تر هستند.

    12- تصویر پروفایل شما و پیام‌هایتان معرف شخصیت شماست.

    موضوعات: امام حسن مجتبی علیه السلام  لینک ثابت



    [سه شنبه 1400-07-06] [ 10:01:00 ب.ظ ]


    فرم در حال بارگذاری ...


      الهی نامه حضرت استاد علامه حسن زاده آملی   ...

    الهی نامه

    الهی، به حق خودت حضورم ده و از جمال آفتاب آفرینت نورم ده!
    الهی، راز دل را نهفتن دشوار است و گفتن دشوارتر.
    الهی، «یا مَن یَعفو عن الكثیر و یُعطی الكثیرَ بالقَلیل»، از زحمت كثرتم وارهان و رحمت وحدتم ده!
    الهی، سالیانی می‌پنداشتم كه ما حافظ دین توایم، «استغفرك اللهمّ». در این لیله الرغائب 1390 فهمیدم كه دین تو حافظ ماست، «أحمدك اللهمّ»!
    الهی، چگونه خاموش باشم كه دل در جوش و خروش است، و چگونه سخن گویم كه خرد مدهوش و بیهوش است.
    الهی، ما همه بیچاره‌ایم و تنها تو چاره‌ای، و ما همه هیچ كاره‌ایم و تنها تو كاره‌ای.
    الهی، از پای تا فرقم، در نور تو غرقم. «یا نورَ السموات و الأرض، أنعمتَ فَزِدْ»!
    الهی، شأن این كلمه كوچك كه به این علوّ و عظمت است، پس «یا علیُّ یا عظیم»، شأنِ متكلّمِ این همه كلمات شگفت لاتتناهی چون خواهد بود؟
    الهی، وای بر من اگر دانشم رهزنم شود و كتابم حجابم!
    الهی، چون تو حاضری چه جویم، و چون تو ناظری چه گویم.
    الهی، چگونه گویم نشناختمت كه شناختمت، و چگونه گویم شناختمت كه نشناختمت.
    الهی، چون عوامل طاحونه، چشم بسته و تن خسته‌ام؛ راه بسیار می‌روم و مسافتی نمی‌پیمایم. و ای من اگر دستم نگیری و رهایی‌ام ندهی!
    الهی، خودت آگاهی كه دریای دلم را جزر و مدّ است؛ «یا باسط» بسطم ده، و «یا قابض» قبضم كن!
    الهی، دست با ادب دراز است و پای بی‌ادب؛ «یا باسطَ الیَدَیْنِ بالرَحمه، خُذ بِیَدی»!
    الهی، بسیار كسانی دعوی بندگی كرده‌اند و م از ترك دنیا زده‌اند، تا دنیا بدیشان روی آورد، جز وی همه را پشت پا زده‌اند. این بنده در معرض امتحان درنیامده شرمسار است، به حقِّ خودت «ثَبِّت قلبی علی دینك!»
    الهی، ناتوانم و در راهم و گردنه‌های سخت در پیش است و رهزن‌های بسیار در كمین و بار گران بر دوش. «یا هادی، اهدنا الصراطَ المستقیم،صراطَ الّذین أنعمتَ علیهم غیرِ المغضوبِ علیهم ولاالضّالّین!»[1]
    الهی، از روی آفتاب و ماه و ستارگان شرمنده‌ام، از انس و جان شرمنده‌ام، حتی از روی شیطان شرمنده‌ام، كه همه در كار خود استوارند و این سست عهد، ناپایدار.
    الهی، رجب بگذشت و ما از خود نگذشتیم، تو از ما بگذر!
    الهی، عاقبت چه خواهد شد و با ابد چه باید كرد؟
    الهی، عارفان گویند «عَرِّفنی نفسَك»، این جاهل گوید «عَرِّفنی نفسی!»
    الهی، اهل ادب گویند به صدرم تصرفی بفرما، این بی‌ادب گوید بر بطنم دست تصرفی نه!
    الهی، در راهم، اگر درباره‌ام گویی «لمْ نَجِدْ له عَزْماً»[2] چه كنم؟
    الهی، آزمودم تا شكم دایر است، دل بایر است. «یا مَن یُحیی الأرض المیته» دلِ دایرم ده!
    الهی، همه گویند خدا كو، حسن گوید جز خدا كو.
    الهی، همه از تو دوا خواهند،‌و حسن از تو درد.
    الهی، آن خواهم كه هیچ نخواهم.
    الهی، اگر تقسیم شود به من بیش از این كه دادی نمی‌رسد، «فلك الحمد!»
    الهی، ما را یارایِ دیدن خورشید نیست، دم از دیدار خورشید آفرین چون زنیم؟!
    الهی، همه گوینده بده، حسن گوید بگیر.
    الهی، همه سرِ آسوده خواهند، و حسن دل آسوده.
    الهی، همه آرامش خواهند، و حسن بی‌تابی؛ همه سامان خواهند، و حسن بی‌سامانی.
    الهی، چون در تو می‌نگرم از آنچه خوانده‌ام شرم دارم.
    الهی، از من برهان توحید خواهند، و من دلیل تكثیر.
    الهی، از من پرسند توحید یعنی چه، حسن گوید تكثیر یعنی چه.
    الهی، از نماز و روزه‌ام توبه كردم؛ به حق اهل نماز و روزه‌ات توبه این نااهل را بپذیر!
    الهی، به فضلت سینه بی‌كینه‌ام دادی، به جودت شرح صدرم عطا بفرما!
    الهی، عقل گوید «الحَذر الحَذَر!» عشق گوید «العَجَل العَجَل!»؛ آن گوید دور باش، و این گوید زود باش!

    موضوعات: امام حسن مجتبی علیه السلام  لینک ثابت



    [سه شنبه 1397-07-10] [ 10:08:00 ب.ظ ]


    فرم در حال بارگذاری ...


      با هر کس محشور هستی ، رنگ او را می گیری   ...

    خوشا به حال کسانی که همنشین با اولیاء الله ، با خدا و همنشین ملکوت الهی هستند…

    همواره سعی کن گوش به ندایی ده که آن ، تو را بالا کشد. هر حرف که تو را بالا کشد ، آسمانی است و هر حرف که تو را پائین کشد ، آن حرف خاکی است … سعی کنید با نامحرم تماس نداشته باشد ، چه زن باشد و چه مرد. پرسیدم: آیا مرد هم نامحرم می شود؟

    فرمود : هر کس با خدا انس نداشته باشد نامحرم است.

     

    در محضر استاد ، حسن زاده آملی ، صص 75-83

    موضوعات: امام حسن مجتبی علیه السلام  لینک ثابت



    [یکشنبه 1397-07-08] [ 08:44:00 ب.ظ ]


    فرم در حال بارگذاری ...



      خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

     
     
    این وبلاگ بمنظور معرفی شاخه ای از ابعاد وجودی امام حسن مجتبی (ع) به فعالیت مشغول شده است.